|
گر مريد راه عشقي فكر بدنامي نكن
|
|
|
|
||||
|
شبـــــي در حال مستي تكيه بر جاي خدا كردم در آن يكشب خدايي من عجايب كارها كــــــردم جهان را روي هـــم كوبيده از نو ساختم گيتي ز خاك عالم كهنه جهـــــاني نو بنــــا كـــــــردم كشيدم بر زمين از عرش دنيادار ساكـــــن را سخن روشن بگويم در حقيقت كودتا كـــــــردم خدا را بنده ي خود كردم و گشتم خـــــــداي او خدايي با تسلط هم به عرض و هم سما كــردم ميــــان آب شستم سر به سر برنامه ي پيشين هر آن خيري كه اول بود نابود و فنا كــــــــردم نمودم من بهشت و هم جهنم هر دو را معدوم كشيدم كيش نقد و نسيه بازي را رها كـــردم نماز و روزه تعطيل كردم كعبـــه را بستـــــــم حساب بندگي را از رياكاري جــــدا كـــــــــردم بجاي جنس موذي آفريدم مـــــردم خـــــوشدل قلوب بندگان را مركز مهر و وفــا كـــــــــردم نكردم پشت سر هم بندگاني لخت و عور ايجاد به مشتي بندگان آبرومند اكتفـــــــا كــــــــردم سري گر داشت بر سر شــوق استعمـــاركوبيدم لگد قانون استعمار را من زير پا كـــــــردم جهاني ساختم پر عدل و مهر و خالي از تبعيض تمام بندگان خويش را از خود رضا كــــــردم بجاي آنكه بخشم خلق را امراض گـــــوناگون بالطاف خدايي درد مــــردم را دوا كــــــــردم نه يك بي آبرويي را هزاران گنــــــج بخشيدم نه بر يك آبرومندي دو صد ظلم و جفا كردم بجاي آنكه مردم را گذارم در غـــــم و محنت گره از كارهاي مردم غمديده وا كــــــــــردم نياوردم به دنيا مردم جنگي و ســـــركش را بجاي جنگ عالم را پر از مهر و وفا كــردم نكردم خلق امريكا و روس و انگلستانــــــرا به موجودات عالم صلح و يكرنگي عطا كردم نگوئيدم به تاريكي بگفتم مست كـــــــز اول نكردم خلق را سلطان عجب كاري چه ها كردم هر آن كو را كه ميدانستم از اول بود نا سَـر نكردم خلق عالم را بري از هر بلا كـــــــردم چه ميدانستم ازاول كه در آخر چه خواهد شد نشستم فكر كار انتها را ابتــــــدا كــــــــــردم سحر چون گشت و از مي ميشدم هوشياردانستم كه ديشب در پناه مي جسارت بر خدا كــردم شدم بار دگر يك بنده بر درگاهش و گفتــــــم خداوندا نفهميدم غلط كردم خطا كردم
+
نوشته شده در یکشنبه 1 مهر1386ساعت 16:45 توسط مرد عاشق
|
|
|||||
|
|||||